چکیده پژوهش حاضر به بیان دیدگاههای مشترک مولوی و ابنعربی در باب مراتب حضرت موسی (ع) در حوزۀ عرفان اسلامی میپردازد. ابنعربی و مولوی، دیدگاهها و اندیشههای مشترک فراوانی در باب این پیامبر الهی دارند و دلیل این موضوع، بنمایههای فکری مشترک آنها بهخصوص قرآن مجید، بهعنوان سرچشمه و منبع اصلی معرفت و سپس احادیث و معارف اسلامی و تقریرات و تعلیمات عرفای سلف بوده است. بنابراین هر دو عارف به تعاریفی جامع در رابطه با جایگاه موسی در نظام آفرینش پرداختهاند. در این نوشتار با روشی توصیفی_تحلیلی به بیان و تطبیق مبانی اندیشههای مولوی و ابنعربی در باب مراتب و جایگاه وجودی موسی، با تمثیلات همانندی از سوی ایشان با پنج محورِ: الف: خلوص و علوّ موسی، ب: مرتبۀ تکلیم، ج: قتل طفلان بنی اسرائیل به دستور فرعون، د: جدال و غلبۀ معجزات موسی بر سحر فرعون، ص: ایمان فرعون در لحظات مرگ، ازنظر ابنعربی و مولوی، پرداختهایم، بدون آن که تأثیرپذیری آنها از یکدیگر، محل بحث و گفتگو باشد و پس از تجزیه و تحلیل دادهها و تطبیقِ مفاهیم و مؤلفههای نسبتاً مشترک، به نتایج مقتضی دست یازیدهایم.
حسینی، سید محمدرضا و مؤذنی، علی محمد. (1401). تحقیق در اندیشههای مولوی و ابن عربی و تحلیل دیدگاه آنها در باب مراتب موسی (با تکیه بر فصوصالحکم و آثار منظوم مولوی). عرفان پژوهی در ادبیات، 1(2)، 85–126. https://doi.org/10.22054/msil.2022.66931.1038
MLA
حسینی، سید محمدرضا، و مؤذنی، علی محمد. "تحقیق در اندیشههای مولوی و ابن عربی و تحلیل دیدگاه آنها در باب مراتب موسی (با تکیه بر فصوصالحکم و آثار منظوم مولوی)"، عرفان پژوهی در ادبیات، 1، 2، 1401، 85–126. doi: 10.22054/msil.2022.66931.1038
HARVARD
حسینی، سید محمدرضا، و مؤذنی، علی محمد. (1401). 'تحقیق در اندیشههای مولوی و ابن عربی و تحلیل دیدگاه آنها در باب مراتب موسی (با تکیه بر فصوصالحکم و آثار منظوم مولوی)'، عرفان پژوهی در ادبیات، 1(2), pp. 85–126. doi: 10.22054/msil.2022.66931.1038
CHICAGO
حسینی، سید محمدرضا و مؤذنی، علی محمد، "تحقیق در اندیشههای مولوی و ابن عربی و تحلیل دیدگاه آنها در باب مراتب موسی (با تکیه بر فصوصالحکم و آثار منظوم مولوی)." عرفان پژوهی در ادبیات، 1 2 (1401): 85–126, doi: 10.22054/msil.2022.66931.1038
VANCOUVER
حسینی سید محمدرضا، مؤذنی علی محمد. تحقیق در اندیشههای مولوی و ابن عربی و تحلیل دیدگاه آنها در باب مراتب موسی (با تکیه بر فصوصالحکم و آثار منظوم مولوی). عرفان پژوهی. 1401;1(2):85–126. doi: 10.22054/msil.2022.66931.1038